Welkom op mijn blog die ik vanaf volgende week zal bijhouden tijdens mijn uitzending naar Afghanistan (Tarin Kowt, Uruzgan). Het nieuwste bericht komt onder dit bericht te staan, het makkelijkt is om onderaan te beginnen omdat ik ook wel eens 2 berichten achter elkaar plaats.
Als je wilt reageren op een bericht moet je je even registreren, zie de link “Registreren” in het rechter menu.
Als je weet wat RSS is kun je je hier rechts in het menu ook voor aanmelden, hiermee wordt je automatisch op de hoogte gehouden van nieuwe berichten.
Zo, ik ben weer thuis, nog een laatste bericht over de terugreis naar Kreta en Nederland. Na verschillende uren wachten op de verschillende vliegtuigen ben ik uiteindelijk toch weer thuis. Op Eindhoven was het behoorlijk druk met familie van de militairen maar dat is natuurlijk wel leuk.
Voor mij is het nu nog wel even wennen dat ik niet meer in Afghanistan zit, je moet toch weer het ritme van de dag in je opnemen, gelukkig gaat dit met de dag beter. Ik heb nu een aantal weken verlof voordat ik weer in Assen moet beginnen, dus kan ik mooi dingen plannen die ik nog wilde doen.
Hieronder de laatste foto’s vanaf TK tot Eindhoven:
De fab is nu leeg en de spullen zijn ingepakt
Wachten bij de landingsbaan op TK
In het vliegtuig richting KAF
Van KAF naar Minhad (Verenigde Arabische Emiraten)
Van Minhad naar Kreta
Aangekomen om 04:00 in het hotel
Uitzicht bij het hotel
Van Kreta naar Eindhoven
Zo, dit is het laatste stukje tekst, nu is de uitzending echt afgelopen en ik heb het zeer naar m’n zin gehad. Ik vond het erg leuk om dit log bij te houden en ook alle reacties die ik heb gekregen. Ik laat dit log nog een tijdje staan, dus mocht iemand die jullie kennen dit interessant vinden dan kan die nog kijken.
Jawel, dan begint het einde nu toch echt te naderen. Vandaag hebben we al ons eigen materiaal ingepakt (uit Assen) en het andere materiaal en de voertuigen overgedragen aan de eenheid die ons overneemt. Onze eigen uitrusting en kleding zijn ook al grotendeels ingepakt dus alleen nog wat kleine dingetjes van de week en dan met een paar dagen eindelijk richting Kreta en NL.
De fabstraat vol met rugzakken en pluba’s (plunjebalen)
Zoveel mogelijk kleding en uitrusting weg doen, dat komen we in Assen wel weer tegen.
Ik blijf tot ik in Nederland ben de blog bijhouden, daarna laat ik deze nog een tijdje staan, dus mochten jullie nog iemand dit willen laten lezen dan kan dat dus nog.
Zo, weer terug van 2 daagjes de poort uit. Gisteren met het PRT (Provincial Reconstruction Team) naar een aantal quala’s geweest waar ze gepraat hebben met de bewoners. Onderweg nog een IED gevonden, die gelukkig niet was aangesloten. We hebben op Poentjak overnacht en hebben vanochtend een tijdelijke VCP (Vehicle Check Point) ingericht, waarna we begin van de middag weer op TK waren.
IED:
Wakker worden op Poentjak
Golf (Genie) is aan het kijken waar de IED precies zit
In het rechter diepe spoor was er iets ontdekt met de mijndetector
Sander en ik (boven) houden de verte in de gaten bovenop een heuvel naast de weg
Golf aan het graven
Daar ligt ie dan een TC6 mijn (6 kilo springstof)
Controleren
Dit is hem dan, volledig van plastic, dus moelijker op te sporen
VCP:
Een passerende auto wordt doorzocht
De andere kant van de weg
Wat kinderen door de kijker van m’n wapen laten kijken
Deze mensen uit een voertuig zijn ook gesearched (doorzocht), in tegenstelling tot wat er op sommige weblog’s wordt geschreven zijn de mensen erg aardig en werken gewoon mee.
De bestuurder wordt gesearched, er is altijd een tolk aanwezig om duidelijk uit te leggen wat wij doen of wat de bestuurder moet doen.
Jawel, vandaag hebben we de NATO medaille ontvangen vanwege 30 dagen of langer aaneengesloten te hebben deelgenomen aan een NAVO-operatie en de taken goed te hebben vervuld.
De NATO Medaille is een onderscheiding van de Noord-Atlantische Verdragsorganisatie die wordt uitgereikt aan mensen die zich verdienstelijk hebben gemaakt ten opzichte van de NAVO, met name aan militairen en burgers die zich hebben ingezet in het kader van een door de NAVO geleide militaire operatie, zoals een vredesoperatie.
De medaille wordt toegekend aan diegenen die 30 dagen of langer aaneengesloten hebben deelgenomen aan een NAVO-operatie en die hun taken goed hebben vervuld. Ook wordt de medaille toegekend aan personen die een NAVO-operatie gesteund hebben maar niet in het missiegebied zelf gestationeerd waren. In dat geval geldt dat er voor een periode van 60 dagen aaneengesloten of langer moet zijn deelgenomen.
Zo hier dan de foto’s een video’s die er geschoten zijn.
De peloton’s foto de we gemaakt hebben voordat we weg gingen
De voorbereiding
Nog even onstpannen
Ik in de Bushmaster
De heenreis, het 1e voertuig voor ons is een Amerikaanse Hummer, en die truck en pickup zijn van de ANA (Afghan National Army)
Alo en Niels
Een van de fireteams
Ik met m’n uitrusting
Wachten totdat we naar de volgende quala kunnen
De bergen steken mooi af tegen de blauwe lucht
Bom inslag 1
Bom inslag 2
Bom inslag 3
Bom inslag 4
Remy en Niels helemaal gek van de bommen
De uitwerking van wat bommen op een quala
Ik op de uitkijk
Even wachten totdat we naar de volgende quala kunnen
Het gat (vierkant) wat de rpg (Rocket Propelled Grenade) heeft veroorzaakt, de 2e laag pantser is niet beschadigd dus er wat alleen blikschade aan de opslagruimte en de ruiten waren gebarsten.
Even poseren met door ons in beslag genomen wapens (2 geweren en een rpg raket)
Na overnachting in een quala ’s ochtends met de Amerikanen opwarmen bij het vuur
Weer wachten tot we naar de volgende quala kunnen
Een schorpioen en zonder angel op m’n hand (levend)
De gebouwde opstelling voor de wacht en zicht op een Hummer
Een van de quala’s waar we een hebben overnacht, het gebouw in een gastenverblijf, de eigenaar woont erachter
De SLA’s (Schutter Lange Afstand) op de wachtpost aan het waarnemen
Het gastenverblijf
Op de overwatch bijkomen en ’s ochtends weer opruimen
Op weg naar een quala
Een local vervoer het lichaam van een andere omgekomen local
Even bijkomen met een koel blikje fris
Een verplaatsing te voet
De beruchte Baluchi valei en een groepsfoto ervoor
Een omgevingsfilmpje
Het laatste restje zon
Rookwolk van gebombardeerde quala
Een Chinook kwam voor de herbevo (HERBEVOorrading)
De Chinook landt en blaast daarbij grote wolken stof en zand omhoog
Zelf nog even poseren voor de Baluchi valei
Wat locals bij de YPR (rupsvoertuig)
Even checken of de patria wel door de straat kan en lekker pootje baden
Een krijgsgevangene wachtend op de heli en hij wordt afgevoerd
2 mooie lucht foto’s
Even wachten
Dit is één quala, overal waren wietplanten/takken te zien die verwerkt moesten worden, Mark laat de vondst zien: 20kilo wiet met een Nederlandse waarde van meer dan €100.000
Ook even poseren met een gevonden AK-47
Ik de filmster
Terug op TK, Dave zit onder het stof; hij rijdt in een open MB
Het waren 2 leuke weken, vooral de eerste dagen met de bombardementen. De andere dagen met de doorzoekingen van de quala’s waren ook leuk. Ik en m’n collega’s kunnen met recht zeggen dat dit de leukste 2 weken van de hele uitzending waren. De wapens die gevonden zijn hebben we ingenomen en als de eigenaar een vergunning heeft voor dat wapen kan hij het terug krijgen op TK. De gevonden drugs wordt verbrandt.
Op dit moment wordt de bushmaster weer gerepareerd zodat er weer veilig mee gereden kan worden. Ik heb geen nare gevoelens over dat ik ben beschoten, op dat moment ben je je er wel van bewust, maar je doet gewoon je ding. Achteraf denk je wel van: zo dat was wel gaaf (hoe gek het ook klinkt). Alles is gelukkig goed gegaan, dus daar kunnen we mooi op terugkijken.
Zo, dit was het laatste grote bericht. We zullen nog een paar kleine dingen doen, maar verder is het schoonmaken en opruimen/inpakken. Uiteraard houd ik deze blog wel bij totdat ik thuis ben.
Zo, nog even een kort bericht. Het is nog maar 3 weken totdat ik naar huis ga en ik heb in de afgelopen tijd veel post ontvangen, maar toch wil ik even melden dat u niet meer hoeft te sturen. Dit in verband met post vertragingen momenteel en ik het dan niet meer hier ontvang. Uiteraard zal ik deze log blijven updaten totdat ik thuis ben.
Zo, ik ben weer veilig terug op TK. Zoals jullie wel in het nieuws gehoord hebben is de operatie een succes. We zijn bijna 2 weken “buiten” geweest en ik moet zeggen dat het de mooiste dagen van m’n hele uitzending zijn geweest. We zijn veel quala’s in geweest en hebben verschillende wapens en wapenopslagen en drugs gevonden.
Tevens hebben we ook na 2 dagen al vuurcontact gehad, daarbij is onze bushmaster op de overwatch beschadigd geraakt door een rpg (Rocket Propelled Grenade). Er waren 3 inzittenden die niets mankeren, de rest (waaronder ik zelf) was in de “green” bezig met die quala’s. Er is wel ook in onze richting geschoten want toen we langs een muur liepen vlogen de kogels op minder dan 1 meter naast me de muur in.
Op dat moment zijn we achter de muur dekking gaan zoeken en zodra het vuur was opgehouden zijn we verder gegaan. De dagen erna is er weinig tot geen vuurcontact geweest, waarschijnlijk omdat de meeste Taliban al gevlucht was omdat we via intel (inlichtingen) wisten dat in een aantal quala’s Taliban zat en die zijn toen hevig gebombardeerd.
Komende dagen zal ik foto’s en filmpjes plaatsen van de actie,
Jawel, gisteren was het dan zover, m’n moeder heeft haar debuut op de radio gemaakt en wel bij Uruzgan FM. Ik heb meegeluisterd en heb het opgenomen dus kunnen jullie er ook van genieten
Welkom op mijn blog die ik vanaf volgende week zal bijhouden tijdens mijn uitzending naar Afghanistan (Tarin Kowt, Uruzgan). Het nieuwste bericht komt onder dit bericht te staan, het makkelijkt is om onderaan te beginnen omdat ik ook wel eens 2 berichten achter elkaar plaats.
